بنام خالق خوبی ها
سال ۱۴۰۴ را در حالی پشت سر گذاشتیم که هنوز دلهرهها و اضطرابهای دو جنگ تحمیلی را در دل و وجودمان احساس میکنیم،
حادثه پشت حادثه، و ضربات سخت به وطن، ضربه سخت از دست دادن رهبر کشورمان و بسیاری از عزیزانی که به سختی میتوان جایگزینی برایشان پیدا کرد.
در این سال موسسه یاوران هم ضربهای را متحمل شد، ضربهای با از دست دادن رئیس هیئت امنا، هنوز زخم تمام این ضربات تازه ست، و بخاطر آن هنوز قلب همه ما سراسر غم و اندوه است. اندوهی همراه با سنگینی بار مسئولیت.
مسئولیتی به سنگینی ادامه حمایت و پشتیبانی از بیش از ۲۲۰۰ کودک و نوجوان یتیمِ نیازمند.
کودکانی چشم انتظار، نوجوانانی نگران تر از همیشه و مادرانی صدمه دیده و مضطرب.
و موسسه یاوران که باید بصورت دورکاری ادامه مسیر دهد. در این میان خداوند را شاکریم که زیر ساخت های ارتباطی و کاری موسسه، بصورت دورکاری از قبل تعریف و عملیاتی شده، (ما تجربه دورکاری در دوره کرونا را در کارنامه خود داشته ایم).
مضاف بر آن بسیاری از ارتباطات را بعد از آن دوره در فضای مجازی بسط و گسترش دادیم. سپس فعالیت تک تک اعضا معطوف به جریانات خاص در دوران بحران گردید.
و در حال حاضر تمام تلاش موسسه در جهت شفاف سازی عملکرد، آگاه سازی یاورها از عملکرد، و حل مسائل و مشکلات اصلی و اساسی خانوادههایمان گردیده، که امیدواریم تا حد امکان در این راه موفق بوده باشیم.
بدون شک همراهی و همیاری شما عزیزان در گذر از بحران بیش از پیش میتواند در این راه خطیر و پر مسولیت یاریگرمان باشد.
خاضعانه تقاضا دارم با حضور خود ما را همچون همیشه همراه، همیار و همدل باشید.
خداوند را بخاطر حضور تکتک شما عزیزان شاکرم.
مهری نوحی
فروردین ۱۴۰۵
